Nieco o drogach na zachodniej Ukrainie

            Kilka słów poświęcić muszę ukraińskim drogom. Jeżdżę sporo i do tej pory narzekałam na polskie drogi. Przepraszam, już więcej nie będę. Nasze, w porównaniu do ukraińskich (odnoszę się do tej części Ukrainy, którą odwiedziłam), są równe jak stół.

Pół drogi dziurawy asfalt, na drugiej połówce pozostał tłuczeń

            Takich rzeczy na drogach, jak tam, po prostu nie ma. Jedziemy asfaltem, raz równym, raz dziurawym (często więcej dziur niż asfaltu), z koleinami (te w Polsce to żadne koleiny). Nagle asfalt znika i jedzie się po drodze szutrowo-tłuczniowo-ziemnej. Z dwóch pasów robi się cztery lub pięć z taką różnicą, że kierunek pasa wybiera sobie kierowca! Wyprzedzanie już nie na trzeciego, a na czwartego czy piątego zdarza się też bardzo często. Oprócz tego możemy się spodziewać, że wyprzedzać będą nas z lewej i z prawej, często jednocześnie. Że tam co trochę nie ma wypadków, to naprawdę dziwne. W dużych miastach jest nieco lepiej (z naciskiem na nieco).

            Na tych dziurawych drogach ukraińscy kierowcy rozwijają naprawdę duże prędkości. Nie wiem, jak potem wygląda zawieszenie i inne elementy samochodu, ale wydaje mi się, że tamtejsi mechanicy mają sporo pracy. Na tamte drogi najlepiej nadają się solidne terenówki. Owszem, jest nieco dróg niezłych, ale są to albo te zbudowane na Euro 2012 lub świeżo wyremontowane.

Wcale nie taki rzadki obrazek. Zdarzają się też gęsi, kury czy kaczki

            Remonty to odrębny temat. Przyglądaliśmy się tamtejszym drogowcom. Potrafią pracować nawet w niedzielę, choć technologia jest dla mnie co najmniej dziwna. To, co widzieliśmy, to było nakładanie nowej warstwy masy bitumicznej na drogę. Nie ważne, czy był to dziurawy asfalt, czy tłuczniowe wyboje, masa na to szła, a dalej już zgodnie ze sztuką. Jak to długo wytrzyma – nie wiem. Niektórzy się śmiali, że ta technologia wygląda tak, że najpierw rzucają na drogę tłuczeń, potem czekają aż samochody rozjeżdżą go i zagęszczą. Na tak przygotowane przez samochody podłoże kładzie się już asfalt.

Na tak "przygotowane" podłoże (czyli rozjechaną przez samochody nawierzchnię) kładzie się asfalt

Takie dziury to,  niestety, raczej normalność

            W jednym ukraińscy kierowcy przewyższają polskich. Zawsze zatrzymują się i przepuszczają pieszych. I to nie tylko na przejściach dla pieszych, ale też poza nimi. Zdarzało mi się, że stałam na chodniku, czekając na dogodny moment, aby przejść. Zwykle szybko ktoś się zatrzymywał i przepuszczał. I jakoś to im wcale nie przeszkadzało, nie denerwowało.

            Druga ciekawa rzecz – pobocza i rowy są czyste. Nikt tam nie wyrzuca śmieci, papierków po zjedzeniu czegoś, butelek przez okno. Czyli można.

            Mimo tych niedogodności warto na Ukrainę pojechać, bo krajobrazy i zabytki są warte zobaczenia. Do tego oczywiście dochodzi nasza historia.